تبلیغات
موسیرز (هیئت ابوالفضلی (ع) تهران ) - مطالب احادیث
123

اگر نهرهای بهشتی می‌خواهید بخوانید!

 خیر نام نهرى است در بهشت كه سرچشمه‏اش كوثر است، و كوثر از ساق عرش سرچشمه گیرد، و بر آن نهر منازل اوصیاء و شیعیانشان بنا شده و بر دو طرف این نهر دختركانى برآیند كه هر گاه یكى از آنها را از جاى برآرند دیگرى بجاى او بیرون آید، و نامشان به نام آن نهر (خیر) نامیده شده است.


بهشت

خیر چیست؟

افعال آدمی و در کل تمامی امور در کائنات به دو قسم خیر یا شر تقسیم می‌گردد. سوال اساسی این است که خیر چیست؟ چه چیز را می توان خیر برشمرد و چه چیزهایی خیر نیستند؟

 

معنی خیر

محمد بن مسلم گوید: از امام باقر(علیه السلام ) شنیدم مى‏فرمود: خدا در یكى از كتب خود نازل كرده است كه: منم، من خدائى كه شایسته پرستشى نیست جز من، خیر را آفریدم، و شر را، خوشا بر كسى كه به دستش خیر را مجرى كنم و بدا بر كسى كه به دستش بد را مجرى كنم، و واى بر كسى كه بگوید: چطور شده، چطور شده؟ (أصول الكافی/ ترجمه كمره‏اى/ ج‏1/ 443 ) 

خَیْر چیزى است كه همه كس به آن راغب مى‏شوند مثل عقل عدل- فضل و هر چیز سودمند دیگر، نقطه مقابل خیر، شرّ است، خَیْر دو گونه است: اوّل- خیر مطلق یعنى چیزی كه در هر حال و به نظر هر كس پسندیده و مورد رغبت است مثل توصیفى كه پیامبر علیه السلام از بهشت فرمود كه‏ «لا خیر بخیر بعده النّار و لا شرّ بشرّ بعده الجنّة».

دوّم- خیر و شرّ مقیّد به این معنى است كه چیزى براى یكى خیر است و براى دیگرى شرّ، مثل مالى كه ممكن است براى زید خیر باشد و براى عمر و شر و بدى، از این رو خداى تعالى خیر را با دو امر توصیف كرده است، در جایى مى‏فرماید: « إِنْ تَرَكَ‏ خَیْراً » (180/ بقره) و در جاى دیگر فرماید: «أَ یَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِینَ نُسارِعُ لَهُمْ فِی‏ الْخَیْراتِ‏» (55/ مۆمنون).


ادامه مطلب


موضوع: احادیث، نماز، قرآن، امامان، دینی ومذهبی،
[ شنبه 1392/02/14 ] [ ساعت 20 و 19 دقیقه و 19 ثانیه ] [ مهدی زنگوئی مدیریت سایت ]

حضرت آیت الله سبحانی در بیانیه ضمن محکوم کردن هتک حرمت مقبره حجربن عدی آورده است

 

 

                       آیت الله سبحانی:
هتاکان مقبره حجره بن عدی وابستگان به جهان کفر هستند
حضرت آیت الله سبحانی در بیانیه ضمن محکوم کردن هتک حرمت مقبره حجربن عدی آورده است: گروه تکفیری که نه تنها به مسلمانان رحم نمی‌کند بلکه به قبور یاران پیامبر (ص) نیز احترام نمی‌گذارد باید بداند این عمل زشت و به دور از انسانیت که همه علمای اسلام آن را کاری قبیح و حرام می‌شمارند، نشانه دوری آنها از اسلام و وابستگی به جهان کفر است.                                                                               هتاکان مقبره حجره بن عدی وابستگان به جهان کفر هستند

حضرت آیت الله سبحانی در بیانیه ضمن محکوم کردن هتک حرمت مقبره حجربن عدی آورده است: حادثه تلخ و دلخراش و دردآور که از رسانه‌ها شنیده شد نشانه عداوت عاملان با پیامبر بزرگوار اسلام و یاران باوفای اوست. هتک حرمت و نبش قبر صحابی بزرگوار پیامبر(ص) یعنی حجر بن عدی قلوب مسلمانان جهان را جریحه دار کرد.
شقاوت و سنگدلی به جایی رسیده است که قبر انسانی که جام شهادت را 14 قرن قبل نوشیده است هتک حرمت می‌شود و جنازه او را از قبر بیرون می‌آورند و خدا می‌داند بعدا چه شده است.
تاریخ، حجر بن عدی را از یاران پیامبر می‌داند و می‌گوید او همراه با یارانش در مرج عذرای دمشق، جام شهادت نوشیده و فدای ولای امیر مومنان(ع) شده است.
گروه تکفیری که نه تنها به مسلمانان رحم نمی‌کند بلکه به قبور یاران پیامبر (ص) نیز احترام نمی‌گذارد باید بداند این عمل زشت و دور از انسانیت که همه علمای اسلام آن را کاری قبیح و حرام می‌شمارند، نشانه دوری این گروه از اسلام و وابستگی به جهان کفر است.
بر علمای اسلام در تمام کشورها لازم است که به طرق گوناگون جلوی این نوع بی حرمتی‌ها را بگیرند و عاملان این جنایت را مجازات کنند در غیر این صورت این بی حرمتی ها گسترش پیدا کرده و دیگر قابل کنترل نخواهد بود.
ما این حادثه ناگوار را به حضرت ولیعصر (عج) و علمای اسلام در تمام بلاد و مسلمانان جهان و مردم مظلوم سوریه تسلیت گفته، از خداوند بزرگ خواهانیم شر این توطئه گران را به خودشان بازگرداند.
قم ـ موسسه امام صادق
جعفر سبحانی

 

منبع: فارس





موضوع: احادیث،
[ شنبه 1392/02/14 ] [ ساعت 19 و 36 دقیقه و 04 ثانیه ] [ مهدی زنگوئی مدیریت سایت ]

چرا خدا دعای ما را مستجاب نمی‌کند و اگر مصلحت نیست، چرا به مصلحت نمی‌کند؟

دعا

خداوند کریم امر به دعا و ضمانت به استجاب نمود، پس دعا را مستجاب می‌نماید، ولی استجابت دعا این نیست که فرمانبردار دستورات دعا کننده باشد و یا حتماً همان چیزی که او خواست را در همان زمانی که او خواست بدهد.

بدیهی است که اگر دعای بندگانش را مستجاب نمی‌نمود، یا همه هلاک شده بودند و یا حتی مۆمنین و دعا کنندگان نیز در شرایط خیلی خیلی ناخوشایندی به سر می‌بردند، چرا که از نظر لطف الهی محروم شده بودند. لذا به پیامبرش(صلی الله علیه و آله ) فرمود :به بندگانم بگو اگر دعا شما نبود که به شما نظر نمی کردم، و بدیهی است هر کس تکذیب کند، خودش لوازم عذاب خود را فراهم کرده است:

« قُلْ مَا یَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاۆُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ یَكُونُ لِزَامًا» (الفرقان، 77)

ترجمه: بگو اگر دعاى شما نباشد پروردگارم هیچ اعتنایى به شما نمى‏كند در حقیقت‏شما به تكذیب پرداخته‏اید و به زودى [عذاب بر شما] لازم خواهد شد.

خداوند کریم دعا را مستجاب می‌نماید، اما دنیا را دار جبر نیافریده که اگر هیچ شرطی نیز برای تحقق امری فراهم نبود و یا به قولی مصلحت نبود نیز به زور و یا به صورت معجزه‌ای آن را به مصلحت نماید. قضا و قدر، علت و معلول، تأثیر و تأثر، حرکت و محرک و ...، همه لوازم وقوع یک اتفاق است و چنین نیست که اگر خواست یک نفر مغایر با تمامی شرایط بود، خدا [با توجه به ارتباط همه اجزای مادی و غیر مادی عالم هستی با یک دیگر]، تمام نظم عالم را بر هم زند تا غیر مصلحتی را مصلحت نماید. انتظار چنین درخواست غیر حکیمانه و عادلانه‌ای از خداوند حکیم و عادل، همان دعای غیر قابل استجابت است.

در عین حال دقت فرمایید که دعا و استجابت دعا تعاریف، شرایط و چارچوب‌هایی دارد و استجابت یا عدم استجابت دعا، علل و حکمت‌های متعددی دارد که به اختصار می‌گویند لابد مصحلت نیست. که به عنوان مثال نکات ذیل برای روشن‌تر شدن موضوع ایفاد می‌گردد:


ادامــــــــــــــــه دارد...


ادامه مطلب


موضوع: احادیث، امامان، نماز، قرآن،
[ شنبه 1391/09/25 ] [ ساعت 14 و 06 دقیقه و 56 ثانیه ] [ مهدی زنگوئی مدیریت سایت ]

فضیلت و برکات تسبیحات حضرت فاطمه علیهاالسلام


امام صادق علیه السلام فرمود : هر کس بعد از نماز واجب، پیش از آنکه پاهاى خود را جفت کند (قبل از به هم خوردن حالت جلوس تشهد و سلام)، تسبیح فاطمه زهراعلیهاالسلام بگوید، خداوند او را مى آمرزد.

ذکر
خداى مهربان، پس از بیان بزرگ ترین نعمت الهى، یعنى رسالت پیامبر عظیم الشأن اسلام که مردم را با تعلیم و تزکیه به راه صحیح هدایت مى کند، مى فرماید: «فَاذْکرُونِى أَذْکرْکمْ وَ اشْکرُوا لِى وَ لَا تَکفُرُونِ »؛ 1 «پس به یاد من باشید تا به یاد شما باشم. و شکر مرا گویید و (در برابر نعمتهایم) کفران نکنید

بدیهى است که منظور از این آیه، وجود یک حالت عاطفى میان خدا و بندگان نیست، آن گونه که در میان انسانها معمول است که به همدیگر مى گویند: «به یاد ما باشید تا به یاد شما باشیم»؛ بلکه اشاره به یک اصل تربیتى و تکوینى است. «به یاد من باشید» یعنى به یاد ذات پاکى که سرچشمه تمام خوبیها و نیکیها است، باشید و بدین وسیله روح و جان خود را پاک و آماده پذیرش رحمت پروردگار سازید. توجه به این ذات پاک، بنده را در فعالیتهایش مخلص تر، متحدتر و نیرومندتر مى سازد. 2

منظور از «ذکر خدا» تنها یادآورى به زبان نیست، بلکه منظور این است که بنده با تمام دل و جان به ذات پاک خدا توجه داشته باشد؛ توجهى که انسان را از گناه باز مى دارد و به اطاعت از دستورات او دعوت مى کند.

در ذیل این آیه، محمّد بن مسلم از امام باقرعلیه السلام روایت کرده است که فرمود: «تَسْبِیحُ فاطِمَةَعلیهاالسلام مِنْ ذِکرِ اللَّهِ الْکثِیرِ الَّذِى قال اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ «فَاذْکرُونِى أَذْکرْکمْ»؛ 3 تسبیح فاطمه علیهاالسلام از [اقسام ] ذکر بسیار است که خدا [به آن دستور داده و] فرموده است که به یاد من باشید تا به یاد شما باشم. »

از این حدیث چنین استنباط مى شود که تسبیح حضرت فاطمه زهراعلیهاالسلام، مصداقى از ذکر کثیر خدا است. شاید منظور این باشد که گفتن تسبیح فاطمه علیهاالسلام اگر همراه با توجّه قلبى باشد، مصداق ذکر کثیر است.

در حدیثى از امام صادق علیه السلام چنین روایت شده است: «مَنْ باتَ عَلى تَسْبِیحِ فاطِمَةَعلیهاالسلام کانَ مِنَ «الذَّاکرِینَ اللَّهَ کثِیراً وَالذَّاکراتِ»؛ 4 کسى که با تسبیح فاطمه علیهاالسلام بخوابد، از [مصادیق این آیه شریفه که مى فرماید:] «مردان و زنانى که خدا را فراوان یاد مى کنند» مى باشد. »

4. قرآن کریم مى فرماید: «یأَیهَا الَّذِینَ ءَامَنُوا اذْکرُوا اللَّهَ ذِکرًا کثِیرًا وَ سَبِّحُوهُ بُکرَةً وَ أَصِیلاً »؛ 5 «اى کسانى که ایمان آورده اید! خدا را بسیار یاد کنید، و صبح و شام او را تسبیح گویید. »




ادامـــــــــــه دارد .....


ادامه مطلب


موضوع: احادیث، امامان، دینی ومذهبی، نماز،
[ سه شنبه 1391/08/30 ] [ ساعت 11 و 49 دقیقه و 15 ثانیه ] [ مهدی زنگوئی مدیریت سایت ]

عزاداری آیینی

عزاداری


در ارزش و میزان تاثیرگذاری فرهنگی مجالسی که برای عزا و یا سرور اهل بیت علیهم السلام بر پا می شود تردیدی نیست؛ اما به شرطی که هر یک از چهار رکن این مجالس وظیفه خود را بشناسد و به بهترین شکل آن را بجا آورد.

این چهار گروه عبارتند از: دست اندرکاران (رۆسای هیئت)، شرکت کنندگان، سخنرانان و مداحان. در سالهای اخیر مواردی در ارکان یاد شده به چشم خورده و یا به گوش شنیده شده که بهتر است نامش را کاستی ها و کج سلیقگی گذاشت تا انحراف و مانند آن که اگر آگاهی لازم داده نشود بیم آن می رود که این کج سلیقگی ها روال کار قرار گیرند که اگر اینگونه شد آنگاه باید نشست و بر انحراف پیش آمده چاره ای اندیشید.

در این نوشته برآنیم تا بر اساس آیات و روایات اساسنامه ای برای مجالس آیینی مان ارائه کنیم و از دست اندرکاران و شرکت کنندگان و سخنرانان و مداحان که هر یک به نوعی مشغول خدمت به این دستگاه هستند دعوت کنیم تا بیش از پیش تصمیم ها و رفتار عملی خود را بر اساس این مرامنامه تنظیم کنند تا به یاری حق از آسیبها و انحرافاتی  که در کمین این محافل نور و هدایت  نشسته اند و سلامت، ارزش، تداوم و میزان تاثیر گذاری آنها را تهدید می کند در امان بمانند.

قصد توصیه و نصیحت را هم نداریم؛ آنچه هدف ماست تاکید بر حفظ خطی است که اسلام را زنده نگه داشته و ممکن است در اثر غفلت دوستان و هوشیاری دشمنان این خط شکسته شود.

 

اساسنامه مجالس دینی

1. این دورِ هم جمع شدنها برای بزرگداشت شعائر الهی[1] است. شعائر جمع شعیره به معنى علامت و نشانه است، بنابراین «شعائر اللَّه» یعنى نشانه‏هاى پروردگار. به سخن دیگر منظور از شعائر الله هر آن چیزی است که انسان را به یاد خدا انداخته و دل را متوجه او گرداند. مراسم حج یکی از این موارد است که قرآن کریم از آن و اجزای آن با نام شعائر الهی یاد می کند.[2]


ادامه مطلب


موضوع: ماه مــــحرم، احادیث، دینی ومذهبی،
[ دوشنبه 1391/08/29 ] [ ساعت 13 و 52 دقیقه و 55 ثانیه ] [ مهدی زنگوئی مدیریت سایت ]